Ademen
Als voor jou de ademhaling gepaard gaat met trauma en ongemak, zou je deze oefening waarschijnlijk niet in de onderstaande vorm moeten proberen. Maar je kunt het aanpassen aan iets dat meer voor jou geschikt is, zoals een gezegde of afbeelding.
Door te ademen kom je thuis. Lichaam en geest kronkelen samen in de adem. Zodra je je bewust wordt van de ademhaling, ben je in je lichaam. Versnel de ademhaling en er is nieuwe energie. Vertraag het en je kalmeert. Adem in en zuurstof stroomt in je hersenen terwijl het opwindende sympathische zenuwstelsel de hartslag activeert en versnelt. Adem uit en activeer het rustgevende, vredige parasympathische zenuwstelsel, zodat het hart langzamer gaat kloppen. In de adem ben je thuis op dit moment, dit Nu.
De ademhaling is altijd beschikbaar als aandachtsobject, of dit nu formeel is tijdens meditatie of informeel als manier om jezelf opnieuw te oriënteren. Volg de ademhaling in jezelf en ken jezelf dieper. Volg de adem in anderen en ken ze dieper.
Als al het andere faalt en je geest schreeuwt van de pijn, is er nog steeds de adem. Soms kun je alleen maar ademen en weten dat je nog ademt. Adem voor adem. Gewoon door deze ademhaling heen komen. En dan de volgende. En de volgende.
Bovendien is er bij het weten van de ademhaling bewustzijn van gewaarzijn, niet metafysisch of kosmisch, maar als toevluchtsoord – indien nodig, als laatste redmiddel. Probeer het: hier en nu ademen, erken dat bewustzijn een veld of ruimte is waarin inhouden komen en gaan, zoals de gewaarwordingen van ademhalen. Je kunt direct zien dat wat er ook gebeurt en verdwijnt, het bewustzijn blijft, onbeschadigd en onbevlekt, zoals de lucht die nooit wordt geschaad door de stormwolken die erdoorheen trekken. Als de tijden verschrikkelijk zijn, probeer dan het observerende, het gewaarzijn, om wat ruimte te krijgen van de pijn en het gevoel te behouden dat je in je kern intact bent. Je kunt dit ook doen in goede tijden, wat je zal helpen om op de goede plek van genieten te blijven zonder in het lijden van willen te vervallen, en om je gronding in bewustzijn te versterken voor wanneer dingen uit elkaar vallen.
Hoe?
Vind, wanneer je maar wilt, de adem en blijf erbij tijdens één inademing en uitademing. Je kunt de gewaarwordingen in jouw maag, borst of rond de bovenlip opmerken. Of de interne sensaties in de keel of in het middenrif. Of voel de adem helemaal in de borst.
Kijk vervolgens of je je aandacht in de ademhaling kunt laten rusten gedurende drie volledige cycli van in- en uitademen. Hoe zit het dan met tien volledige cycli, van begin tot eind? Afleidende gedachten kunnen aan je aandacht knabbelen, maar raken ervan los terwijl ze steeds dieper in de ademhaling wegzinken. En als je wilt, laat dan het tellen los en geef je over aan de ademhaling, adem na adem.
Ergens hierbinnen, naarmate je meer aanwezig wordt in de ademhaling, er meer door geabsorbeerd wordt, zou je de ademhaling kunnen ervaren als het hele lichaam, de ademhaling van het hele lichaam.
Probeer dit ’s nachts, terwijl je in slaap valt, rustend terwijl je lichaam ademt. Of als je wakker wordt en niet gemakkelijk weer in slaap kunt vallen, verzacht dan de randen van je geest door alleen maar te ademen. Ademhaling vervagend in de stilte van de nacht.
Adem terwijl je dingen doet of hebt. Eén adem per keer tijdens het aankleden, eten, autorijden, praten, wassen, knuffelen, schrijven.
Of gewoon ademen. Niets anders te doen, niemand te zijn. De eenvoudigste baan ter wereld. Adem voor adem.
Wat een opluchting!