Annie

Annie belde mij op met de vraag of ze een familieopstelling op afstand zou kunnen doen. Via vrienden had zij iets over familie-opstellingen gehoord. We spraken een datum en tijd af.

Op het afgesproken tijdstip zaten Elvira en ik achter onze laptops en Annie achter haar iPhone. De verbinding was goed en de opstelling kon beginnen.

Ik vroeg aan Annie waarmee we haar van dienst konden zijn en Annie praatte onafgebroken gedurende een paar minuten. Toen ik vroeg of ze haar verlangen in één zin zou kunnen samenvatten werd het stil en na een poosje zei Annie dat ze heel veel vragen had.

Omdat Annie geen ervaring had met familieopstellingen, heeft Elvira het opstellingsproces uitgelegd en haar toestemming gevraagd om een genogram te mogen maken. Elvira heeft deze inventarisatie op zich genomen en mijn focus was gericht op de lichaamstaal van Annie, haar ademhaling en de intonatie van haar stem.

Toen het genogram klaar was vroeg ik opnieuw aan Annie wat haar verlangen was en zij antwoordde: “Ik wil gelukkig zijn”.

Annie is 45 jaar oud en op 3-jarige leeftijd door een Nederlands gezin geadopteerd in het buitenland. Annie kan zich hierover niets meer herinneren en heeft deze informatie gehoord van haar Nederlandse ouders. Op 8-jarige leeftijd zijn haar Nederlandse ouders gescheiden; het werd een vechtscheiding.

Ik vroeg aan Annie om twee Post-it notes te pakken en op de ene het getal 8 te schrijven en op de andere het getal 45 en de Post-it notes te plakken op het werkblad van haar tafel. Vervolgens vroeg ik haar om een hand te leggen op het getal 8 en mij te vertellen wat ze daarbij voelt.

Annie legde haar linker hand op het getal 8 en voelde zich klein, verdrietig en eenzaam. Annie begon te huilen en ik vroeg wat er gebeurde. Annie zei dat ze het gevoel had dat nummer 8 voor haar 8-jarig meisje stond dat zich vreselijk eenzaam voelde.

Na deze feedback vroeg ik aan Annie om hetzelfde te doen op het getal 45. Ook hier voelde Annie eenzaamheid maar in mindere mate dan bij het getal 8. Vervolgens vroeg ik om beide getallen aan te raken; links op de 8 en rechts op de 45. De volwassen Annie kon beide plekken goed aanvoelen. Er toonde zich een meer evenwichtig beeld van Annie.

Gedurende het gesprek dat volgde legde ik de mogelijke invloed van de adoptie en de scheiding uit. Beide ervaringen hebben Annie gevormd tot een zelfstandinge sterke vrouw die weet wat zij nodig heeft om te overleven. Annie vertelde vervolgens dat ze nog nooit met haar 8-jarig innerlijk kind in contact was geweest; daar, waar veel verdriet en onzekerheden heersen. Maar nu is de tijd aangebroken om zich als 45-jarige vrouw om haar 8-jarig innerlijk kind te gaan bekommeren, aldus Annie.

Het kind in haar mocht weer gezien en gevoeld worden om de angst van verlaten worden een plek te geven en om compassie voor zichzelf te hebben.

Ik heb Annie oefeningen voor thuis meegegeven en gevraagd om over een aantal weken, of eerder, contact op te nemen als ze daar behoefte aan heeft. Annie was blij en dankbaar voor de geboden hulp.

HYPOTHESE

Annie heeft twee keer de liefde en veiligheid van haar ouders verloren; de eerste keer toen zij ter adoptie is afgestaan door haar biologische moeder en de tweede keer verloor Annie het veilig gezinsleven bij haar adoptieouders als gevolg van een vechtscheiding.

Tijdens de bovengenoemde traumatische ervaringen is de psyche van Annie gesplitst in meerdere trauma- en overlevingsdelen. Annie heeft aangegeven dat zij een controleur en perfectionist is. Deze overlevingsstrategiëen hebben Annie de kracht gegeven om te ‘overleven’ en haar te beschermen voor haar traumagevoelens.