Bindingssysteemtrauma

‘Existentieel en verliestrauma kunnen een symbiosetrauma tot gevolg hebben. Dit kan weer tot traumatisering van een geheel bindingssysteem leiden wanneer symbiotisch getraumatiseerde mensen een gezin stichten en kinderen ter wereld brengen. Een moeder die bijvoorbeeld vroeg een kind heeft verloren, kan doorgaans geen veilige hechtingsrelatie opbouwen met een volgend kind. Dit kind lijdt dan onder een symbiosetrauma. Als dit meisje later in haar leven een partner zoekt die eveneens onder een symbiosetrauma lijdt, dan kan het gebeuren dat ook zij als moeder haar kind verwaarloost en misschien zelfs afwijst. Mogelijk neemt dit kind dan vanuit zijn symbiotische behoefte zijn toevlucht tot zijn vader, die op zijn beurt vanuit zijn eigen symbiotische behoefte deze situatie misschien misbruikt. Zo kan een kind ingepalmd worden en ontstaan er omstandigheden waarin seksueel misbruik plaats zou kunnen vinden. Hierdoor ontstaan situaties die gepaard gaan met hevige schaamtegevoelens en die bij de betrokkenen zulke grote schuldgevoelens opwekken dat ze niet in staat zijn deze in hun persoonlijkheids-structuur te integreren. Dit heeft dan bindingssystemen tot gevolg waarin van generatie op generatie alle relaties doordrongen zijn van traumata en steeds weer nieuwe traumata worden veroorzaakt. Ik spreek in dergelijke situaties van een bindingssysteemtrauma-situatie.’

‘In zulke families valt op dat er altijd mensen zijn die de daderrol op zich nemen en dat er mensen zijn die in de slachtofferrol zitten. Ook is er vaak een enorm potentieel aan onverschilligheid, intolerantie, geweld en onverantwoordelijkheid aanwezig. Vaak zijn beide ouders betrokken bij het geweld tegenover hun kinderen en zijn ze verwikkeld in een destructieve partnerrelatie. Omdat deze ouders zelf meestal ook slachtoffer zijn van verwaarlozing en geweld, overheersen ze hun kinderen met hun slachtoffergevoelens, die daardoor emotioneel worden misbruikt ten behoeve van de overlevingsstrategieën van hun ouders. Als gevolg van de dader-slachtofferafsplitsing in hun psyche worden ze zelf weer daders ten opzichte van hun eigen kinderen.

Een bindingssysteemtrauma kunnen we dan ook definiëren als het gelijktijdig aanwezig zijn van daders en slachtoffers binnen een bindingssysteem. Daders en slachtoffers leven onder een dak en zijn
materieel en/of psychisch afhankelijk van elkaar.’

Bindingssysteemtrauma

UIT: Franz Ruppert, Bevrijding van trauma, angst en onmacht.
Eeserveen 2012 (blz. 125, 126).