Hippies
Waarom zijn sommige dingen bewust en andere blijkbaar niet? Is een rat bij bewustzijn? Een vleermuis? Een kakkerlak? Een bacterie? Een elektron?
Deze vragen zijn allemaal aspecten van de psyche die duizenden jaren lang een over het algemeen bevredigende conclusie heeft weerstaan.
De psyche heeft de afgelopen decennia een grote verandering ondergaan en staat nu bekend als het bewustzijn. We kunnen ons nu afvragen: hebben de hippies dit probleem daadwerkelijk opgelost? In het afgelopen decennium hebben we een ‘resonantietheorie van bewustzijn’ ontwikkeld die suggereert dat resonantie – een ander woord voor gesynchroniseerde trillingen – de kern vormt van niet alleen het menselijk bewustzijn, maar van de fysieke realiteit in het algemeen.
Dus hoe hadden de hippies gelijk? Welnu, we zijn het erover eens dat trillingen, resonantie, het belangrijkste mechanisme is achter het menselijk bewustzijn, evenals het dierenbewustzijn in het algemeen. En dat ze het basismechanisme zijn voor alle fysieke interacties die plaatsvinden.
Alle dingen in ons universum zijn constant in beweging, vibrerend. Zelfs objecten die stil lijken te staan, trillen, oscilleren, resoneren in feite op verschillende frequenties. Resonantie is een type beweging, gekenmerkt door oscillatie tussen twee toestanden. En uiteindelijk is alle materie slechts trillingen van verschillende onderliggende velden.
Een interessant fenomeen doet zich voor wanneer verschillende vibrerende dingen / processen in de buurt komen: ze zullen na korte tijd vaak samen gaan trillen met dezelfde frequentie. Ze ‘synchroniseren’ soms op manieren die mysterieus kunnen lijken. Dit wordt tegenwoordig beschreven als het fenomeen van spontane zelforganisatie.
Het onderzoeken van dit fenomeen leidt tot potentieel diepe inzichten over de aard van bewustzijn en over het universum in het algemeen.
ALLE DINGEN RESONEREN OP BEPAALDE FREQUENTIES
Stephen Strogatz geeft verschillende voorbeelden uit de natuurkunde, biologie, scheikunde en neurowetenschappen om te illustreren wat hij “sync” (synchronisatie) noemt in zijn boek uit 2003, ook wel Sync genoemd, waaronder: Vuurvliegjes van bepaalde soorten beginnen hun kleine vuurtjes synchroon te laten flitsen in grote bijeenkomsten van vuurvliegjes, op manieren die moeilijk te verklaren zijn volgens traditionele benaderingen.
Grootschalige neuronafbraak kan plaatsvinden in menselijke hersenen met specifieke frequenties, waarbij men denkt dat het bewustzijn van zoogdieren vaak wordt geassocieerd met verschillende soorten neuronale synchronie.
Lasers worden geproduceerd wanneer fotonen met hetzelfde vermogen en dezelfde frequentie samen worden uitgezonden.
De rotatie van de maan is precies gesynchroniseerd met zijn baan rond de aarde, zodat we altijd hetzelfde gezicht zien.
Resonantie is een werkelijk universeel fenomeen en vormt de kern van wat soms mysterieuze neigingen naar zelforganisatie lijkt.
Pascal Fries, een Duitse neurofysioloog bij het Ernst Strüngmann Institute, heeft de afgelopen twee decennia in zijn veel geciteerde werk de manieren onderzocht waarop verschillende elektrische patronen, met name gamma-, theta- en bètagolven, in de hersenen samenwerken om de verschillende soorten menselijk bewustzijn.
Deze namen verwijzen naar de snelheid van elektrische oscillaties in de verschillende hersengebieden, gemeten door elektroden aan de buitenkant van de schedel. Gammagolven worden doorgaans gedefinieerd als ongeveer 30 tot 90 cycli per seconde (hertz), theta als een ritme van 4 tot 7 hz en bèta als 12,5 tot 30 hz. Dit zijn geen harde afkappingen – het zijn vuistregels – en ze variëren enigszins in verschillende soorten.
Theta en bèta zijn dus aanzienlijk langzamer dan gammagolven. Maar de drie werken samen om verschillende soorten menselijk bewustzijn te produceren, of op zijn minst te vergemakkelijken (de exacte relatie tussen elektrische hersenpatronen en bewustzijn staat nog steeds ter discussie).
Fries noemt zijn concept ‘communicatie door coherentie’ of CTC. Bij Fries draait het allemaal om neuronale synchronisatie. Synchronisatie, in termen van gedeelde elektrische oscillatiesnelheden, zorgt voor een soepele communicatie tussen neuronen en groepen neuronen. Zonder coherentie (synchronisatie) komen inputs in willekeurige fasen van de neuron exciteercyclus en zijn ineffectief, of in ieder geval veel minder effectief, in communicatie.
Onze resonantietheorie van bewustzijn bouwt voort op het werk van Fries en vele anderen, in een bredere benadering die kan helpen om niet alleen het bewustzijn van mensen en zoogdieren te verklaren, maar ook het bewustzijn in bredere zin. We speculeren ook metafysisch over de aard van bewustzijn als een algemener fenomeen van alle materie.